احمد على بابائى

72

منتخب نهج البلاغه ( فارسى )

عهد و پيمان با كس تو اگر چو عهد و پيمان بستى * ايمان تو راسخ است گر نشكستى اى آنكه وفا به عهد و پيمان نكنى * ناكرده وفا به عهد ايمان هستى اعتصموا بالذهم فى اوتادها ، ( إلخ ) بگيريد زنجير و ميخهاى عهد و پيمان را و بكوشيد كه وفا كنيد در عهدى كه بسته‌ايد و محكم نمائيد ستون عهد خود را ، نيز هنگامى كه پيمان بستى و به عهد خويش وفا نكردى از كفارى ، همانا كه به دين خود وفا نكنى و همچنين كسانى كه به عهد خويش وفا كنند خداوند تبارك و تعالى آنها را دوست داشته و رحمت كند كه بهر عهدى وفادار باشند و به دين خود نيز پر حرارت و با ايمان پاك و همانا مؤمن كسى باشد كه عهد نشكند و حتى اگر جان او در خطر حوادث شود در صورتى كه به عهد وفا نمودن مقدمه پيروزى در كارهاست و تمام كسانى كه وفادار به عهد بوده‌اند در زندگى موفقيت با آنها بوده است و در آخرت نيز خداوند از گناهان او درگذرد زيرا چنين كسى به دين خود وفا كند و با ايمان است و چون ايمان دارد قلبش پاك خواهد بود و خداى خود را بشناسد . پس : آنان كه عهد و پيمان بستند و نشكسته و وفا نمودند ، ايمان ايشان راسخ و واقعى بوده و آنان كه وفا به عهد خويش ننمايند همانا به دين و ايمان نيز وفا نكنند و بشكنند پيمانى كه بستند با خداى خويش